| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
سلام و يك ترانه ي قديمي كاشكي آينه ها بارونين وقتي چشام خيس و تره ميشينم و بغض مي كنم يه گوشه پشت پنجره از توي قاب بي رمق به آُسمون زل مي زنم رو ابر مبهم سكوت گم ميشم و باز ميشكنم داد ميزنم ستاره ها فقط به خاطر خدا بهش بگين تا بدونه عاشقشم بي ادعا كاشكي بدونه عاشقم كاشكي كه باورش بشه دوست دارم از ته دل كلام آخرش بشه كاشكي توي خيال اون من باشم و حرمُ نفس زندگي رو با هم باشيم حتي اگه كنج قفس |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه سی ام فروردین 1388ساعت 22:20 توسط آبی
|
|
||
|
|
|
|
|
با سلامي دوباره،به اميد شروعي دوباره،به اميد نفس دوباره،به اميد بودن تو،به اميد نگاه تو دوباره آغاز مي كنم...من دوباره نوشتن شعر هامو آغاز مي كنم...اميدوارم اين آغاز پاياني نداشته باشه...دو سال و خرده اي از عمر وبلاگ من ميگذره...البته در دوره هايي توقف داشت..اما هميشه من بهش سر ميزدم...هميشه مثل پاره اي از تنم دوستش داشتم...جايي كه حداقل تونستم خودم باشم...جايي كه تونستم نقابم رو از صورتم بردارم..خودم باشم...خود احساستي...خود..... شعري كه امروز مي ذارم مال يك سال پيشه...شعر جديد داشتم اما دوس دارم اينو بذارم به يه دليل....يادم مياد اولين شعري كه گفتم سر كلاس زبان بود!!حالا اين شعري رو كه مي ذارم رو هم سر كلاس گفتم. طفلكي ابر! بوي شبنم مياد از كوچه ي دلتنگ خزون ميون قاب سياه آسمون رنگ خون ميزنه ابر بي قرار غصه هاش هزار هزار نمي دونه از كجا شروع كنه؟ از كدوم قصه ي پر غصه بگه؟ از شباي بي كسي؟ از شباي بي هدف؟ از دل مرواريداي بي صدف؟ از دل گلدونا كه گل ندارن؟ يا كه اون ستاره ها كه شبا سر رو پاهاش مي ذارن؟ آره از كدوم بگه؟؟ طفلكي ابر خزون گم ميشه تو آسمون همه حرفاش توي بغض اسير ميشن نمي تونه كه يه فرياد بزنه طفلكي ابر خزون نمي تونه ديگه بارون بزنه |
||
|
+
نوشته شده در شنبه پانزدهم فروردین 1388ساعت 0:47 توسط آبی
|
|
||
|
|
|
|
|
هم قفس, یار قدیمی
ای پرنده ی مهاجر رفتی از خلوت شبهام من رسیدم رو به آخر روی جاده های مشکوک گم میشه نگاه چشمام من برای زنده بودن غربت چشماتو می خوام توو غم نبودن تو باید هر لحظه ببارم برای از تو سرودن واژه هارو کم میارم هم قفس یار قدیمی آخه اینجا خیلی تنهام توو هوای بی تو بودن میگیره حتی نفس هام میله های این قفس ها تو رو یاد من میاره یاد اون چشمای معصوم وقتی که بارون میباره رفتی و اینجا غریبم لحظه ها غرق سکوته این تن خسته ی بیمار دم به دم رو به سقوطه توو غم نبودن تو باید هر لحظه ببارم برای از تو سرودن واژه ها رو کم میارم |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم آبان 1387ساعت 23:24 توسط آبی
|
|
||
|
|
|
|
|
گمشده ترانه هام
خسته شدم از آینه بازم که تصویر منه مردی که هر دم توو چشاش ابرای آبی می زنه خسته شدم از آسمون ستاره های بی نشون پس کدومش ماله منه؟؟ ستاره ی بخت و نگون آهای ستاره ی غریب کجا داری پر می زنی صاحب تو منتظره به دیگرون سر می زنی؟؟ وقتی که نیستی غصه ها قاتل لحظه هام میشن اشک همیشه ی چشام همدم گریه هام میشن من از هوا بدم میاد نفس برام ریاضته کم میشم از دست خودم این آخر و عاقبته؟ بگو فقط یه روز میای بگو که طاقت بیارم گمشده ی ترانه هام بدون تو کم میارم وقتی که نیستی غصه ها قاتل لحظه هام میشن اشک همیشه ی چشام همدم گریه هام میشن
|
||
|
+
نوشته شده در شنبه شانزدهم شهریور 1387ساعت 15:7 توسط آبی
|
|
||
|
|
|
|
|
سلام.
بعد از حدود ۱۱ ماه دوباره اومدم.در حالی که زمین تا آسمون که هیچی.زمین تا کهکشون عوض شدم.دیگه اون آدم با اون احساسات نیستم.این ترانه هم نمی دونم ماله چند وقت پیشه. تو مث خورشید اومدی و مث سایه با تو بودم وقت رفتن تو از پا بد جوری افتاده بودم مث مهتاب می درخشی با تو من غرق ستاره ام بی تو اما مثل فردا شرح قصه ی دوباره ام باز یه قصه پر غصه سرد و تکراری و تب دار از یه عاشق از یه تنها از یه تن خسته ی بیمار گوش بده بین من و تو فاصله هزارتا دیوار تو با دست نازنینت همه ی غمام رو بردار بیا و من و صدا کن با بهانه آشنا کن هم ترانه ی قدیمی من و بازم رو به را کن من توو آتیش عشقت بسوزون خاکسترم کن توی جاده ی ترانه ببر و همسفرم کن
موفق باشید
|
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387ساعت 2:31 توسط آبی
|
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
||
|
|
پیوندهای روزانه |
|
|
دست نوشته هاي يك دختر جوان براي آن دنيا حقير حسين زمان الناز اسفندفرد آرشیو پیوندهای روزانه |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||